نوێ

بێباوران یان بەناو ئەوانەی ڕەخنە دەگرن هەموو کات لەبابەتی سەرەکی بوونی خودا دەردەچن بۆ بابەتی لاوەکی و بابەتێک کە سود نە بەباوری مسولمان دەگەی نێت نە بەباوری بێباور یەکێک لەو بابەتانە بوونی ۷۲حۆری بۆ پیاو لەبەهەشت دەیان جار ئەم بابەتە وورژێندراوە لەلایەن بێباورانەوە کە لە ڕاستیدا هیچ لەباوری هیچ کامان ناگۆرێ بابەتێکی لاوەکیە چونکە ئێوەی بێباور هەر بەقسەی خۆتان باورتان بە ڕۆژی دوایی نییە یاخود بوونی بەهەشت ئەی چۆن دێن قسە لەسەر شتێک دەکەن لەبەهشت کەواتە ئێوە لەبنەڕەتدا بابەتەکانتان دژیەکی تیایە وە پاشان هیچ کام لە مسولمانان نەی ووتیە بچۆن بۆ جیهاد بۆ ئەوەی حورالعین تان دەست کەوێ ، ئەوە بیرورای بەناو بێبارورەکانە کە هەر بەزۆر دەیانەوێ کە ئەوەی خۆیان مەبەتستیتیان لە رابواردن و سێکسک کردن بەسەر مسولمانانیان دابێنن
کێیە ئێستا لەجیهان دەیان سایتی سێکسی کردۆتەوە مسولمان یان غیری مسولمان؟
کێیە ئێستا لە جیهان لەش فرۆشی دەکا مسوڵمان یان غیری مسولمان؟
کێیە ئێستا پەرە بەلەش فرۆشی دەدا مسولمان یان غیری مسولمان؟
کێیە ئێستا لەجیهان تەنها بیروهۆشی لای سێکسە مسولمان یان غیری مسولمان؟
بەڵکو مسولمانان ئامانجیان زۆر لەوە گەورەترە کەئەویش بینینی پەروەردیگاره لە بەهەشتدا ،
لە ئیسلامدا ئافرەت و پیاو یەکسانن لە پاداشت لە بەهەشت هەروەک پەروەردیگار لەسورتی الاحراب ئایەتی ۳٥دەفەرمووێ
(إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَالْقَانِتِينَ وَالْقَانِتَاتِ وَالصَّادِقِينَ وَالصَّادِقَاتِ وَالصَّابِرِينَ وَالصَّابِرَاتِ وَالْخَاشِعِينَ وَالْخَاشِعَاتِ وَالْمُتَصَدِّقِينَ وَالْمُتَصَدِّقَاتِ وَالصَّائِمِينَ وَالصَّائِمَاتِ وَالْحَافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَالْحَافِظَاتِ وَالذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيرًا وَالذَّاكِرَاتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا)
واتا
( به‌ڕاستی پیاوان و ئافره‌تانی موسوڵمان، پیاوان و ئافره‌تانی ئیمان دار، پیاوان و ئافره‌تانی ملکه‌چ و فه‌رمانبه‌ردار، پیاوان و ئافره‌تانی ڕاستگۆ، پیاوان و ئافره‌تانی خۆگر، پیاوان و ئافره‌تانی له‌خوا ترس، پیاوان و ئافره‌تانی به‌خشه‌نده‌، پیاوان و ئافره‌تانی ڕۆژووان، پیاوان و ئافره‌تانی داوێن پاك و ئه‌و پیاو و ئافره‌تانه‌ی که زۆر یادی خوا ده‌که‌ن، به‌خشین و لێ بورده‌یی و پاداشتی زۆر مه‌زن و بێ سنووریان له‌لایه‌ن خوای گه‌وره‌وه بۆ ئاماده‌کراوه (هه‌ر که دنیایان به‌جێهێشت پێی شاد ده‌بن).

هەروەها پەروەردیگار لەسورەتی ال عمران ئایەتی ۱۹٥دەفەرمووێ

كاتێ كە موسڵمانان بەو شێوەیە پاڕانەوە، پەروەردگاریش وەڵامی دانەوەو دوعاكەیانی گیرا كرد, ئەفەرمووی: ( {فاستجاب لهم ربهم أنى لا أضيع عمل عامل منكم من ذكر أوأنثى} ئینجا پەروردگاریان وەڵامی دانەوە كە: بەڕاستی من كاروكردەی هەركام لەئێوە -نێرو مێتان- زایەو بێ پاداش ناكەم)

هەروەها پەروەردیگار لەسوەتی النساء ئایەتی ۱۲٤دەفەرمووێ

( {ومن يعمل من الصالحات من ذكر أو أنثى وهو مؤمن} هەركەسێك نێر بێ، یان مێ هەرئەوەندە كە خاوەن باوەر بێت و ئاكارچاك بێت {فأولئك يدخلون الجنة ولا يظلمون نقيرا} دەچنە بەهەشتەوەو كەمترین ستەمیشیان لێناكرێ، ئەگەرچی بەئەندازەی خاڵَی وردیلەی ناوكە خورمایەكیش بێت )،

هەروەها پەروەردیگار لە سورەتی الکهف ئایەتی ٤۹ دەفەرمووێ
( {ولا يظلم ربك أحدا} پەروەردگاریشت ناهەقیی و ستەم لە هیچ كەسێك ناكات، بەناهەق سزای كەس نادات، پاداشتی چاككارانیش كەم ناكاتەوە)

هەروەها پەروەردیگار لەسورەتی النساء ئایەتی ٤۰دەفەرمووێ
( {إن الله لا يظلم مثقال ذرة} بێگومان خوا بەسەنگی بچووكترین گەردیلە (زەررە).. ستەم لەهیچ كەس ناكا {و إن تك حسنة يضاعفها} و ئەگەر بەئەندازەی گەردیلەیەك چاكە بوو، خوا بەرەكەتی بەسەردا دەڕێژێ و دووئەوەندە پاداشی ئەداتەوە {و يؤت من لدنه أجرا عظيما} و لای خۆی پاداشتێكی گەورەی پێدەبەخشێ).

کەواتە پەروەردیگار یەکسانە لەگەڵ پیاو و ئافرەت لە پاداشتدا ،
هەرەها پەروەردیگار لەسورەتی الزمر ئایەتی ۳٤ دەفەرمووێ
( {لهم ما يشاؤن عند ربهم} بۆیان هەیە هەر شتێك ئارەزوو بكەن -لەبەهەشتدا- لای پەروەردگاریان {ذلك جزاء المحسنين} ئەوەش پاداشتی چاكەكارەكانە)،
هەروەها پەروەردیگار لەسورەتی ق ئایەتی ۳٥ دەفەرمووێ
(لهم ما يشاءون فيها} حەزیشیان لە هەرچی بێت بۆیان هەیە داوای بكەن ،لەفەرموودەدا هەیە كە ئەگەر بەهەشتیان حەزیان لەگۆشتی برژاوی باڵندە بێ ، زوو دەهێنرێتە بەردەستیان . {ولدينا مزيد} وەزیادەش لەوە كە بەخەیاڵی هیچ كەسێكدا نایەت، لامان هەیە . ئەو زیادەیەش – وەك (موسلیم) دەڵێ- سەیروو تەماشای دیمەن و روخساری پیرۆزی خوای پەروەردگارە-جل جلالە-، وە ئایەتی: (للذين أحسنوا الحسنى وزيادة )(10/26). بۆ دوپاتی سەیرو تەماشای روخساری خوایە، جگە لەوەش تەنانەت هەموو رۆژێكی هەینیی، خوای پەروەردگار خۆی بۆ بەهەشتیان دەردەخات (بەزار، ئیبن ئەبوو حاتم، ئیمامی شافعی) ریوایەتیان كردووە).

ئەی کەواتە کە حور العین هەیە بۆ پیاو ئەی چی بۆ ئافرەت هەیە

ئافرەت لەم چەند شێوەی خوارەوە دەرناجێ لەبەهەشت

۱-ئافرەتێکە کە پێش شو کردنی کۆچی دوایی کردووە
۲-یاخود شو دەکا بەڵام دوایی تەڵاق دەدرێ وەپاشان کۆچی دوایی دەکا
۳-یاخود ئافرەتەکە هاوسەری هەیە بەڵام هاوسەرەکه ناچێتە بەهەشت
٤-یاخود دوای ئەوەی کە هاوسەری کۆچی دوایی دەکا ئینجا پاش ئەو کۆچی دوایی دەکا بەڵام شو ناکاتەوا
٥-یاخود دوای ئەوەی کە هاوسەری کۆچی دوایی دەکا ئینجا پاش ئەو کۆچی دوایی دەکا بەڵام شو دەکاتەوە بەکەسێکی تر
٦-ئافرەتێک شوی کردووە بەڵام پێش پیاوەکەی کۆچی دوایی دەکات
۷- ئەم ئافرەتەی کە نایەوێ لەگەڵ ئەو هاوسەرەی بێ کە لەدونیا لەگەڵی بووە

وەڵامی ئەم خاڵانە
۱–ئافرەتێک کە پێش شو کردنی کۆچی دوایی کردووە ئەوە پەروەردیگار پیاوێکی پێدەبەخشێ بەویست و ئارەزووی خۆی پەیامبەر دەفەرمووێ (ما في الجنة أعزب)راوه المسلم برقم ۲۸۳٤واتا (لەبەهەشت کەسێ سەڵتی تیا نیە یاخود کەسێک کە هاوسەری پێک نەهێنابێت)

۲-ئافرەتێکە شودەکات بەڵام دوایی تەڵاق دەدرێت و پاشان کۆچی دوایی دەکات ئەمەش بەهەمان شێوەی یەکەمە کە پەروەردیگار پیاوێکی پێدەبەخشێ بەویست و ئارەزووی خۆی پەیامبەر دەفەرمووێ (ما في الجنة أعزب)راوه المسلم برقم ۲۸۳٤واتا (لەبەهەشت کەسێ سەڵتی تیا نیە یاخود کەسێک کە هاوسەری پێک نەهێنابێت)

۳-وە بەهەمان شێوە ئەم ئافرەتەی کە شوی کردیە بەڵام پیاوەکە بەهەشتی نیە بەڵکو ئاگریە ئەوەش بەویست و ئارەزووی خۆی پەیامبەر دەفەرمووێ (ما في الجنة أعزب)راوه المسلم برقم ۲۸۳٤واتا (لەبەهەشت کەسێ سەڵتی تیا نیە یاخود کەسێک کە هاوسەری پێک نەهێنابێت)

٤- ئەم ئافرەتەی شو دەکا بەڵام پیاوەکەی کۆچی دوایی دەکات پێش هاوسەرەکەی وە هاوسەرەکەی شوناکاتەوە دوای ئەو ئەوە دەبێتە هاوسەری پیاوەکەی خۆی گەر ویستی لەسەر بێ ئافرەتەکە

٥-ئەم ئافرەتەی شو دەکا بەڵام پیاوەکەی کۆچی دوایی دەکات پێش هاوسەرەکەی وە هاوسەرەکەی شودەکاتەوە دوای ئەو ئەوە دەبێتە هاوسەری کۆتا پیاو چونکە پەیامبەر دەفەرمووێ (أيما امرأة تُوفي عنها زوجها ، فتزوجت بعده ، فهي لآخر أزواجها ) صححه الألباني رحمه الله في صحيح الجامع 2704 وفي السلسلة الصحيحة 1281
واتا (هەر ئافرەتێک پیاوەکەی کۆچی دوایی بکات ، وە پاشان شو بکاتەوە ، ئەوە دەبێتە هاوسەری ئەو پیاوەی کە کۆتا جار شوی پێکرد) وە ئەم فەرموودەی کە دەفەرمووێ دەبێتە هاوسەری ئەم پیاوەی کە باشترینە واتا کام پیاو باشتر بێ لەڕووی خوڕەوشتەوە دەبێتە هاوسەری ئەو بەڵام ئەم فەرموودەیە زەعیفە

٦-ئەم ئافرەتەی کە شوی کردووە پێش هاوسەرکەی کۆچی دوایی کردووە ئەوە دەبێتە هاوسەری پیاوەکەی خۆی

۷- ئەم ئافرەتەی کە نایەوێ لەگەڵ ئەو هاوسەرەی بێ کە لەدونیا لەگەڵی بووە
ئەم بابەتە هیچ دەقێکی ڕاستەوخۆی لەسەر نیە نە لەقورئان وە لەفەرموودە ، بەڵام ئایەت و فەرموودە لەم بارەیەوە هاتوون بەناراستەوخۆ
پەروەردیگار لەسورەتی الزخرف دەفەرمووێ
(وَفِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَتَلَذُّ الْأَعْيُنُ وَأَنْتُمْ فِيهَا خَالِدُونَ) [الزخرف:71]،

واتا (تیایەتی لەم بەهشتە ئەوەی کە مرۆڤ وویست و ئارەزووی بۆی بچێ وەچاو چێژی پێ وەرگری ، وەئێوە تیایە دەمێنەوە بەبەردەوام)،

هەروەها پەروەردیگار لەسورەتی فصلت دەفەرمووێ
{وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ} [فصلت:31]،
(وە بۆتان هەیە لەناویدا ئەوەی کە خودی خۆتان حزی لێبکا ئارەزوتان لێیبی وە تیایەتی هەرچیش بخوازن لەبەهەشتدا )،

کەواتە هیچ زۆر لێکردنێک نییە لە بوون بەهاوسەری ئەوەی کە پێشتر هاوسەری بووە

هەروەها پەیامبەر کاتێک کەسێک کۆچی دوایی دەکات فێرمان دەکات بەم شێوەیە دوعای بۆ بکەین لەنوێژی مردوو
(وأبدله داراً خيراً من داره، وأهلاً خيراً من أهله، وزوجاً خيراً من زوجه) رواه مسلم (963)

واتا ( وە مالێکی پێبدەی باشتر لەوەی کە هەیبوو ، وە کەسانێکی پێبدەی باشتر لەوەی کە لەدنیا هەی بوو ، وە هاوسەرێک باشتر لەوەی کەهی بوو لە دنیا )

پەیامبەر خۆی وادەفەرمووێ کە هاوسەرێکی باشتری پێبدە کەواتە دەکرێ ئافرەتەکە بەدڵ و ئارەزوی خۆی پیاوێک هەڵبژێری

ئەم فەرموودەی دەربارەی ۷۲حور العین هاتوونە

دەقی فەرموودەکە بەم شێوەیە

(للشهيد عند الله خصال:
يغفرُ له في أول دفعةٍ من دمه
ويُرى مقعده من الجنة ويُحلى حلية الإيمان ويُزوجُ اثنتين وسبعين زوجة من الحور العين ،ويجارُ من عذاب القبر ويأمن من الفزع الأكبر ويوضع على رأسه تاج الوقار، الياقوتة منه خير من الدنيا وما فيها ويشفع في سبعين إنساناً من أهل بيته). صححه الشیخ الباني فی سلسلة الأحاديث الصحيحة برقم 3213

واتا (بۆ شەهید لەلایەن خوداوە چەند تایبەت مەندیەیەکی هەیە ، لەگەڵ شەهید بوونی پەوەردیگار لێی خۆش دەبێ ،وەجێگای خۆی دەبینێت لە بەهشت ، وە جلی باوری پێدەبخشرێ، وە ۷۲ حوری عینی دەکرێتە هاوسەری…..)، ئەم فەرموودەیە شیخ البانی بەسحیحی داناوە ، بەڵام شیخ البانی نەی پێکاوە لە تسحیح کردنی ئەم فەرموودەیە چونکە گشت رێگاکانی ئەم فەرموودەیە زەعیفە ، وە شیخ شعیب الارنؤوط لە تحقیقی مسندی امام احمد بە فەرموودەی ژمارە
17182 بە زەعیفی داناوە وە بەهەمان شێوە شیخ شعیب لە تحقیقی سنن ترمزی ۱۷٥٦ بەزەعیفی داناوە

فەرموودەی یەکەم

(حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى، وَالْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، قَالَا: حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَيَّاشٍ، عَنْ بَحِيرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنِ الْمِقْدَامِ بْنِ مَعْدِي كَرِبَ الْكِنْدِيِّ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: ” إِنَّ لِلشَّهِيدِ عِنْدَ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ – قَالَ الْحَكَمُ: سِتَّ خِصَالٍ – أَنْ يُغْفَرَ لَهُ فِي أَوَّلِ دَفْعَةٍ مِنْ دَمِهِ، وَيَرَى – قَالَ الْحَكَمُ: وَيُرَى – مَقْعَدَهُ مِنَ الْجَنَّةِ، وَيُحَلَّى حُلَّةَ الْإِيمَانِ، وَيُزَوَّجَ مِنَ الْحُورِ الْعِينِ، وَيُجَارَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ، وَيَأْمَنَ مِنَ الْفَزَعِ الْأَكْبَرِ – قَالَ الْحَكَمُ: يَوْمَ الْفَزَعِ الْأَكْبَرِ – وَيُوضَعَ عَلَى رَأْسِهِ تَاجُ الْوَقَارِ، الْيَاقُوتَةُ مِنْهُ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا، وَيُزَوَّجَ اثْنَتَيْنِ وَسَبْعِينَ زَوْجَةً مِنَ الْحُورِ الْعِينِ، وَيُشَفَّعَ فِي سَبْعِينَ إِنْسَانًا مِنْ أَقَارِبِهِ )، قال الشێخ شعیب الارنؤوط رجاله ثقات، غير إسماعيل بن عياش، فقد اضطرب فيه…..،
واتا (بۆ شەهید لەلایەن خوداوە چەند تایبەت مەندیەیەکی هەیە ، لەگەڵ شەهید بوونی پەوەردیگار لێی خۆش دەبێ ،وەجێگای خۆی دەبینێت لە بەهشت ، وە جلی باوری پێدەبخشرێ، وە ۷۲ حوری عینی دەکرێتە هاوسەری…..)، شیخ شعیب لەتحقیقی مسند امام احمد دەلێ پیاوەکانی ئەم فەرمووەیە ڕاستن جگە لە “اسماعیل بن عیاش” کە زەعیفە و تێکەڵ کرە،

گێردراوەی دووەم

وەفەرموودەی دووەم کە امام ترمزی گێراویتەوە بەهەمان شێوە زەعیفە شیخ شعیب لە تحقیقی مسند احمد لە تعلیقی لەسەر هەمان فەرموودەی یەکەم کەباسمان کرد دەلێت (وقد تابع إسماعيلَ بن عياش بقيةُ بن الوليد، بهذا الإسناد، عند الترمذي (1663) ، لكنه عنعنه، وتدليسه تدليس التسوية وهو شر أنواع التدليس، ….)
وە اسماعیل بن عیاش تەنها بقیە پشتگیری دەکات ، وە بقیەش مدلس ، وە تدلیسی تسویە کە خراپترین شێوازی تدلیسە،
کەواتە ئەم فەرموودە مداری لەسەر ئەم دوو کەسەیە هەردووکیشان زەعیفن بۆیە فەرموودەکە زەعیف دەبێ،

فەرموودەی سێیەم

( عَنْ أَبِي هریرة “وَإِنَّ لَهُ مِنْ الْحُور الْعِين لَاثْنَتَيْنِ وَسَبْعِينَ زَوْجَة سِوَى أَزْوَاجه مِنْ الدُّنْيَا ) رواه امام احمد فی مسندە وضعفه شیخ الباني فی سلسلة الأحاديث الضعيفة والموضوعة برقم 6103

واتا ( ۷۲ حوری دەبن بەهاوسەری پیاوان لە بەهەشت جگە لە ئافرەتانی خۆی کە لە دنیا هەیبوو)ئەم فەرموودەیە شیخ البانی بە زەعیفی داناوە

فەرموودەی چوارەم

گێردراوەی ابن ماجە

( “ما من أحد يدخله الله الجنة إلا زوجه الله عز وجل ثنتين وسبعين زوجة، ….) رواه ابن ماجة (4337) وهو من طريق خالد بن يزيد بن أبي مالك عن أبيه عن خالد بن معدان به، وخالد بن يزيد ضعفه أحمد وابن معين وأبو داود والنسائي وغيرهم؛ ولذلك قال عنه الحافظ ابن حجر في فتح الباري (6/325): “وسنده ضعيف جداً”.

واتا (هیچ کەسێک نییە کە پەروەردیگار دەیخاتە بەهەشتەوە ئیلا ۷۲هاوسەری پێدەبخشێ،…) ئەم فەرموودەیە پێشەوا ابن حجر بەزەعیفی داناوە لە فتح الباری بەهۆی ئەوەی گێرداوەکە خالید بن یزید زەعیفە….،

کەواتە گشت فەرمووەکان کە لەم بارەیەوە هاتوونە لاوز و زەعیفن ئەی چی سحیحن لەم بارەیەوە؟ فەرموودەی امام بخاری و مسلم سحیح ترین فەرموودەن کە لەم بارەیەوە هاتووینە

عن أبي هريرة رضي الله عنه مرفوعا: (لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمْ زَوْجَتَانِ)صحيح البخاري” (3245)، وفي “صحيح مسلم” (2834)،

واتا (بۆ هەمووان یەکێک لەوان دوو هاوسەر هەیە) ئەم گێرداوەی امام بخاری و مسلمە وە لەچەندین گێرداوەی تر ئاماژە بەوە دەدن

هەروەها پێشەوا بخاری فەرموودەیەکی تر دەهێنێتەوە لەم بارەیەوە کە پەیامبەر دەفەرمووێ
( لكل واحد منهم زوجتان من الحور العين) روه البخاری (1397)
واتا (بۆ هەریەکێک لەوان دوو هاوسەریان هەیە لە حور عین )

الحور العین : مانای ئەوەیە کە ئافرەتێکی چاو گەورەی گلێنە رەشی تۆخ ، کە پەروەردیگار ئافرەتانی دنیا بەم شێوە لێدەکا بۆ پیاوانی بەهەشت